Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Ο πράσινος φασιστοδιατροφισμός

Τελευταία, όλο και περισσότερο έχω την εντύπωση, ότι πολλοί άνθρωποι αναζητούν έναν πιο "υγιεινό" και "πολιτικά ορθό" τρόπο διατροφής. Από την στροφή στις διάφορες "υπερτροφές" μέχρι vegeterian ή vegan διατροφή. Τα παραπάνω πολλές φορές δείχνουν μια συνειδητοποίηση του ατόμου και μια τάση για αλλαγή προς το καλύτερο. Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις όπου όλα τα παραπάνω εντάσσονται σε μια εναλλακτική μόδα, σε ένα διατροφικό glamour που γίνεται αυτοσκοπός.
Με αφορμή λοιπόν την περασμένη τσικνοπέμπτη, γράφτηκαν και άκουσα διάφορα περί όσων περιλαμβάνουν και κρέας στην διατροφή τους.
Το συμπέρασμα που έβγαλα ήταν ότι όσοι καταναλώνουν και κρέας είναι εξουσιαστές που θέλουν να επιβληθούν σε άλλα όντα, ότι συντηρούν μια παγκόσμια βιομηχανία εκμετάλλευσης ζώων και πολλά άλλα.
Τα παραπάνω μου φαίνονται γελοία. Με την ίδια ρητορική μπορώ να κατηγορήσω και τον κάθε vegan-vegeterian και μη ώς τσιράκι  της BP, της Swell ή οποιαδήποτε άλλης πετρελαϊκής γιατί οδηγεί μηχανάκι ή ακόμα και αν πηγαίνει στην δουλειά του με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Θα μπορούσα να τον κατηγορήσω για τους πολέμους που γίνονται και για όλες τις ζωές που χάνονται εξαιτίας του πετρελαίου. Θα μπορούσα να τον κατηγορήσω ότι επειδή τρώει μπανάνες, πίνει καφέ ή σοκολάτα ότι συμμετέχει στην εκμετάλλευση και στην εκδούλευση ανθρώπων. Ακόμα θα μπορούσα να τον κατηγορήσω, επειδή τρώει πατάτες, φακές, γίγαντες, ντομάτες, μαρούλια και μήλα, για ρύπανση του πλανήτη με διοξείδιο του άνθρακα, του υδροφόρου ορίζοντα με χημικά και στην συνέχιση του χρήματος στην ζωή μας.
Θα μπορούσα να τον κατηγορήσω και για άλλα πολλά, και να αναφέρω και άλλα, αλλά το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε για ανάλυση, αλλά για σχολιασμό και προβληματισμό. Γιατί εμένα ευτυχώς με ενοχλεί η βιομηχανοποίηση της ζωής μας. Η συστηματοποίηση της και η αντίληψη ότι μας έχουν δεμένους, από το νερό και την τροφή μέχρι το μυαλό. Με θλίβει η ιδέα της εξάρτησης.  Με ενοχλεί το χρήμα, με ενοχλεί η glamouria (ναι με greeklish) και των δύο πλευρών και τέλος με ενοχλεί τα πράγματα να τα βλέπουμε μόνο σε ένα σημείο, να ξεσκονίζουμε και να αρωματίζουμε το σημείο της επίσκεψης αγνοώντας ότι ο υπόλοιπος χώρος βρωμάει, αγνοώντας το υπόλοιπο πλαίσιο. Θα παρακαλούσα τους αγαπητούς vegan-vegeterian ή ότι άλλη ταμπέλα θέλουν να με αφήσουν στην ανησυχία μου. Η πόλη του μυαλού τους έχει πολύ βουή, εξουσία και εκμετάλλευση.

Έχω ένα φίλο που έδωσε ότι είχε. Το αμάξι για το πετρέλαιο, το σπίτι για την στασιμότητα και την ενέργεια,. ταξιδεύει μόνο όπου μπορούν να τον παν τα πόδια του χωρίς να δίνει σημασία στις ταμπέλες. Δεν του αρέσει ούτε να του βγάζουν το καπέλο ούτε να τον προσβάλουν. Ζει ανάμεσα σε λιόδεντρα, ποτάμια και βράχια και είναι  περιτριγυρισμένος από φίλους που ζουν στην πόλη. Μην πιστέψετε ότι δεν του αρέσει η πόλη, απλά έχει επιλέξει να ζει δίπλα της. Του αρέσει η ροή, που αλλάζει τα δεδομένα που με τόσο κόπο χτίζουμε, και την ακολουθεί. Δέχεται και προσφέρει φιλοξενία, προσφέρει και δέχεται προσκλήσεις για φαγητό. Το μόνο που ζητάει, είναι να μπορούσε να βρίσκεται δέκα εκατοστά από το έδαφος, μέχρι τότε θα είναι προσκολλημένος στο έδαφος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου