Το προφανές θα μας σκοτώσει

(Ένα σχόλιο για την πρόταση βραβείου Νόμπελ στις γιαγιάδες και τον ψαρά της Λέσβου)

το προφανές θα μας σκοτώσει,
μας έχει καταβροχθίσει κιόλας το προφανές.

εμείς το επιτρέψαμε. Καλά να πάθουμε.
Τσαρλς Μπουκόφσκι

Ζούμε σε εποχές αναμφίβολα ιστορικές. Εποχές όπου νοήματα διαστρεβλώνονται και επανανοηματοδοτούνται. Προτείνω, λοιπόν, στον ιστορικό του μέλλοντος να καταγράψει την εποχή μας ως «εποχή του προφανές». Να αφήσει στην άκρη τα εύκολα και τις βαρύγδουπες αναλύσεις. Όλο και κάποιοι θα μιλήσουν για όλα αυτά τα εύκολα, την μπανανία του ελλαδικού χώρου και τους ντόπιους λακέδες της κυριαρχίας, που έκαναν αυτό το κομμάτι γης αποθήκη κουρελιασμένων ψυχών. Όλο και κάποιος θα μιλήσει για τους ντόπιους αχυράνθρωπους που έκαναν έναν τόπο προτεκτοράτο, υπακούοντας στα μεγάλα παγκόσμια αφεντικά ώστε να διαφυλάξουν και να επεκτείνουν την κυριαρχία τους. Όλο και κάποιος θα μιλήσει για το προμελετημένο σχέδιο εγκλωβισμού εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών σε αυτό το μικρό κομμάτι γης, όταν όλος ο ευρωπαϊκός χώρος θα μπορούσε άνετα να διαμοιράσει ισόποσα όλους αυτούς τους ανθρώπους.

Εγώ θα αναφερθώ για τον θλιμμένο θρίαμβο του προφανούς. Ζούμε στην εποχή, όπου το προφανές προτάσσεται για βραβείο αφού τίποτα, δυστυχώς, δεν υπάρχει που να υπερβαίνει εαυτόν και να δημιουργεί αρετή. Έτσι, λοιπόν, δυστυχώς γυρίσαμε στην αρχή. Πρέπει να μάθουμε ξανά την άλφα βήτα, να ψελλίσουμε ένα-ένα τα γράμματα και να ανακαλύψουμε ξανά αρετές που νομίζαμε ότι τις κατείχαμε ή ότι τις είχαμε ξεπεράσει. Βραβείο σε όποιον ταΐσει ένα βρέφος πρόσφυγα, δώσει τροφή και στέγη στον κατατρεγμένο και τον βοηθήσει να γλυτώσει ένα φρικτό θάνατο από πνιγμό στο υγρό νεκροταφείο του Αιγαίου. Βραβείο στο προφανές, γιατί δυστυχώς φαίνεται πως μόνο αυτό μπορούμε να ακουμπήσουμε και γιατί αυτό μας έχει απομείνει, όλα τα άλλα βουλιάζουν και χάνονται ή είναι μαύρα και κατοικούν στις σκιές.

Μόνο που όταν το προφανές γίνεται σημείο ύψιστης αρετής και μόνη σανίδα ώστε να κρατηθεί το μυαλό και η καρδιά ζωντανή, τότε τα χειρότερα ακόμα δεν έχουν εμφανιστεί. «Το προφανές θα μας σκοτώσει», έλεγε πριν από αρκετά χρόνια ένας ποιητής, που δεν πρόλαβε να ζήσει αυτή την εποχή, που αναδείχθηκε ως ύψιστη αρετή και υποψήφιο για βραβείο. Έτσι, λοιπόν, ακούμε από τα ΜΜΕ ότι οι γιαγιάδες που τάισαν ένα βρέφος προσφυγόπουλο και ένας ψαράς που έσωσε από πνιγμό κάποιους πρόσφυγες έχουν προταθεί επίσημα για το βραβείο νόμπελ ειρήνης.[1] Οι παραπάνω άνθρωπο έκαναν αυτό που σχεδόν ανακλαστικά πρέπει να γίνεται. Διπλά σε αυτούς τους ανθρώπους έσπευσαν, με την παρουσία τους και τον λόγο τους, τα αχυρένια αποβράσματα, ώστε να κερδίσουν μια στάλα πολιτική υπεραξία, να προσπαθήσουν να δείξουν και αυτοί ότι είναι άνθρωποι. Μάταια όμως… τα σκιάχτρα δεν έχουν αισθήσεις ούτε αισθήματα, μόνο άχυρο.

Βραβείο για τα ανθρώπινα και τα φυσιολογικά, λοιπόν… τα χειρότερα έρχονται;

Ελευθερόκοκκος

[1] Η ξεφτίλα του συγκεκριμένου βραβείου είναι δεδομένη, αφού μεταξύ των υποψηφίων είναι επίσης ο πιστολέρο Ντόναλντ Ντραπ και η Ανγκελα Μέρκελ όπως και κάποιοι που έχουν πάρει το συγκεκριμένο βραβείο είναι ο Μπαράκ Ομπάμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πηγή: Anarchy Press

αέρας και φως και χώρος και χρόνος - Τσαρλς Μπουκόφσκι

«– ξέρεις, είχα ομοίως μια οικογένεια, μια δουλειά, κάτι

που ανέκαθεν ήταν

εμπόδιο

αλλά τώρα

έχω πουλήσει το σπίτι μου, έχω βρει αυτό

το μέρος, ένα μεγάλο στούντιο, θα ‘πρεπε να δεις το χώρο και

το φως.

για πρώτη φορά στη ζωή μου πρόκειται να έχω ένα μέρος και

το χρόνο να

δημιουργήσω.«

όχι μωρό μου, αν πρόκειται να δημιουργήσεις

θα δημιουργήσεις είτε δουλεύεις

16 ώρες τη μέρα σε ανθρακωρυχείο

είτε

θα δημιουργήσεις σ’ ένα μικρό δωμάτιο με 3 παιδιά

ενώ καλύπτεσαι απ’ την

πρόνοια,

θα δημιουργήσεις με κομμάτι του μυαλού σου και του κορμιού σου

τιναγμένο,

θα δημιουργήσεις τυφλός

σακατεμένος

τρελός,

θα δημιουργήσεις με μια γάτα να σέρνεται πάνω στην

πλάτη σου ενώ

ολόκληρη η πόλη σείεται από σεισμό, βομβαρδισμούς,

πλημμύρες και πυρκαγιές.

μωρό μου, ο αέρας και το φως και ο χρόνος και ο χώρος

δεν έχουν καμία σχέση μ’ αυτήν

και δεν δημιουργούν τίποτα

εκτός ίσως από μια μεγαλύτερη διάρκειας ζωή για να βρεις

καινούργιες δικαιολογίες.

________

Μετάφραση: Κοσμάς Κωστέας

Μπουκόφσκι : Zωή στο μισό κέλυφος

το προφανές θα μας σκοτώσει,

το προφανές μας σκοτώνει

η τύχη μας εξαντλήθηκε

όπως πάντα ανασυντασσόμαστε

και περιμένουμε.

Δεν έχουμε ξεχάσει πώς να

Παλεύουμε

Αλλά η πολύχρονη μάχη μας έχει

Κουράσει.

το προφανές θα μας σκοτώσει,

μας έχει καταβροχθίσει κιόλας το

προφανές.

εμείς το επιτρέψαμε.

καλά να πάθουμε.

ένα χέρι κινείται στον

ουρανό.

Μια εμπορική αμαξοστοιχία περνάει μες την νύχτα.

Οι φράχτες είναι ξεχαρβαλωμένοι.

Η καρδιά μένει μονάχη.

Το προφανές θα μας σκοτώσει.

Περιμένουμε, στερημένοι από όνειρα.

________

Μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου

Πηγή: bukowskipoems.wordpress.com