«Η ζωή ξυπνάει για δουλειά». Ένα τραγούδι για την δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν

Στις 17 Ιανουαρίου το 2013 ένας 27χρονος πακιστανός, ο Σαχζάτ Λουκμάν, δολοφονείται από δύο έλληνες ακροδεξιούς, με πολλές μαχαιριές στο σώμα του. Ο Λουκμάν είχε ξεκινήσει με το ποδήλατο από το Περιστέρι όπου έμενε, για να πάει στα Πετράλωνα όπου εργαζόταν σε λαϊκή αγορά. Στις 3.30 το πρωί, στην οδό Τριών Ιεραρχών στα Πετράλωνα, οι δύο δολοφόνοι οδηγώντας μηχανάκι εντοπίζουν τον Λουκμάν επάνω στο ποδήλατο και τον σκοτώνουν. Λίγη ώρα αργότερα οι δολοφόνοι συλλαμβάνονται στο Σύνταγμα έχοντας ακόμα επάνω τους τα ματωμένα μαχαίρια που δολοφόνησαν τον Λουκμάν. Το γεγονός αυτό δείχνει την σιγουριά ότι η δολοφονία που διέπραξαν θα περάσει απαρατήρητη, όπως όταν ένα αμάξι ξεκοιλιάζει ένα περιστέρι.

Ένας αθώος, ένας αδύναμος ένας φτωχός εργαζόμενος που είχε επιλέξει τον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης, δουλεύοντας στις λαϊκές αγορές και όχι τον εύκολο της πώλησης ναρκωτικών και της εμπλοκής με τις μαφίες των τσιγάρων, δολοφονείται από δύο μισάνθρωπους και μιάσματα που θεωρούσαν τους εαυτούς τους ανώτερους, δυνατότερους και κυρίαρχους.

Με αφορμή το παραπάνω περιστατικό θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε το παρακάτω μουσικό κομμάτι με τίτλο «Η ζωή ξυπνάει για δουλειά», σε στίχους Βασίλη Μανέλα και μουσική Βαγγέλη Καζαντζή. Το συγκεκριμένο τραγούδι παρουσιάζει με ευαισθησία το παραπάνω περιστατικό της δολοφονίας. Οι στίχοι δεν περιορίζονται στο να παρουσιάσουν ένα άτομο, αλλά αποτελούν στιγμιότυπα της ζωής πολλών ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν σε τούτο τον κόσμο. Το τραγούδι κινείται με ρυθμό που μοιάζει σαν τα αργά βήματα των καταπιεζόμενων όλου του κόσμου. Των ανθρώπων που σέρνουν τα βήματά τους με μόνο σκοπό να μπορέσουν να πάρουν μια επί πλέον ανάσα επιβίωσης. Μια μελωδία κουρασμένη, μα συγχρόνως ανάλαφρη γλυκιά και αθώα, σαν να θέλει να ξορκίσει το κακό. Μια μουσική που στο τέλος γίνεται κραυγή θανάτου και εν τέλει απελευθέρωσης, δημιουργώντας εξέγερση, απέναντι σε όλα αυτά, που γεννάνε τέτοιους θανάτους. Εξέγερση μέχρι να έρθει ο θάνατος της καταπίεσης, της κυριαρχίας και της εξουσίας.

Ελευθερόκοκκος

Κλικ για να ακούσετε το τραγούδι

Η ζωή ξυπνάει για δουλειά.

Στίχοι: Βασίλης Μανέλας

Μουσική: Βαγγέλης Καζαντζής

Στην άκρη του δρόμου ακουμπισμένος

ακούει το Θεό να μιλά.

Στη χώρα του νότου ακόμη ένας ξένος

στη γη η καρδιά του χτυπά.

Χιλιόμετρα φόβοι η ελπίδα κι η στάχτη,

ποιον νοιάζει για το πουθενά.

Σκισμένη φυγή πιασμένη στο φράχτη,

πιο κάτω η ζωή που ξυπνά, ξυπνάει για δουλειά.

Άγνωστος κίνδυνος, φτωχός κι επικίνδυνος.

Βυθός σκοτεινός στη χώρα του φωτός.

Φωτιά στο βαρέλι τα όνειρα στοίβα,

η νύχτα τραβάει κουπί.

Ολόκληρη η γη δική του πατρίδα,

στο βυθό αναμμένο στουπί.

Στο νου του γυρνά μια παράξενη θλίψη

κι αυτή η σιωπή τον φρενάρει.

Φοβάται τη μέρα που λίγο θα λείψει,

μια μέρα βουβή του Γενάρη, δεκαεφτά του Γενάρη.

Αργύρης Μπακιρτζής: φωνή

Αντώνης Ανδρέου: τρομπόνι

Παναγιώτης Ράπτης: σαξόφωνο (σοπράνο)

Διονύσης Μακρής: ηλεκτρικό μπάσο

Τάσος Πέππας: τύμπανα

Βαγγέλης Καζαντζής: φωνή, ακουστική & ηλεκτρική κιθάρα

Πηγή: anarchypress

Οι χρήσιμες σφαλιάρες από χρήσιμους ηλίθιους

«Άγνωστοι» ξυλοκόπησαν τον βουλευτή του Σύριζα Πέτρο Κωνσταντινέα στην Καλαμάτα μετά από την αποχώρησή του από ποδοσφαιρικό αγώνα. Διαβάζουμε σε όλα τα ΜΜΕ ότι ο βουλευτής πέρασε πεζός μπροστά από το στέκι των οργανωμένων οπαδών της Καλαμάτας με την ονομασία «Bulldogs» και αφού αντάλλαξε μερικά κοσμητικά επίθετα με αφορμή το Μακεδονικό, αρκετοί από τους Bulldogs τον ξυλοκόπησαν. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο βουλευτής μετά τον αγώνα δεν πέρασε πεζός, αλλά με την μοτοσυκλέτα του μπροστά από τον σύνδεσμο. Εκεί κάποιος του φώναξε Macedonia και ο βουλευτής σταμάτησε την μοτοσυκλέτα, κατέβηκε κάτω και άρχισε να τσαμπουκαλεύεται και να ζητάει το λόγο με τα εν λόγω άτομα. Κάπου εκεί γλίστρησε και όταν έπεσε τον χτύπησαν κάποιοι από αυτούς. Όταν σηκώθηκε ανταπέδωσε με μια γροθιά στο πρόσωπο ενός από αυτoύς. Οπότε άλλο πράγμα το πεζός και άλλο σε μοτοσυκλέτα που σταματάει για τσαμπουκά.

Όποιος είναι από την Καλαμάτα γνωρίζει ποιοι είναι οι Bulldogs και που είναι το στέκι τους, πόσο μάλλον όταν ασχολείται έστω και λίγο με τα ποδοσφαιρικά πράγματα, όπως ο Κωνσταντινέας που είχε διατελέσει για πάρα πολλά χρόνια διαιτητής. Οπότε ήξερε από πού περνάει, ήξερε το ποιον αυτού που του φώναξε Macedonia και το πιο σημαντικό ήξερε που σταμάτησε την μοτοσυκλέτα.

Οι Bulldogs λοιπόν δεν είναι τίποτα άλλο παρά από ένα συνονθύλευμα ακροδεξιών, ναζιστικών και φασιστικών στοιχείων. Μάλιστα συσπειρώνει, χάριν του ποδοσφαίρου, σχεδόν όλες τις ακροδεξιές τάσεις που για τον έξω κόσμο φαίνονται διαφορετικές. Από «αυτόνομα» ακροδεξιά κομμάτια, «δυσαρεστημένα» μέχρι και της Χρυσής Αυγής. Πολλά σύμβολα  που αναρτούν στο γήπεδο (στόχους, η νεκροκεφαλή της ομάδας compact 18) αλλά και συνθήματά τους αφορούν το ακροδεξιό ποιόν τους.

Έτσι, λοιπόν, ο Κωνσταντινέας πέρασε από αυτή την γνωστότατη φασιστοφωλιά και θεώρησε σωστό να κατέβει από την μοτοσυκλέτα για να καθαρίσει. Σαν αντιφά τουρίστας που πήγε να δει την «Μαύρη Θύελλα» (παρατσούκλι της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας) και μετά θέλησε να κάνει αντιφασιστική γυμναστική.

Η εξουσία πάντα χρειάζεται χρήσιμους ηλίθιους και σε αυτή την περίπτωση οι ηλίθιοι λειτούργησαν έτσι όπως όφειλαν, κάνοντας άριστα την δουλειά τους. Η παράσταση κρίνεται επιτυχής και έσπευσαν όλοι οι πολιτικάντηδες να τσιμπολογήσουν λίγη υπεραξία. Έτρεξαν όλα τα κόμματα να καταδικάσουν την βία που δέχτηκε ο Κωνσταντινέας από τους φασίστες χουλιγκάνους, συσπειρώνοντας τους «καλούς» και δείχνοντας τους «κακούς» και ο Σύριζα ξαναθύμισε σ’ όλα εκείνα τα απολωλότα  αντιφασιστικά πρόβατα ποιος είναι ο ποιμένας. Άλλωστε εκλογές έρχονται….

Ελευθερόκοκκος

Πηγή: anarchypress

Η διπλή δολοφονία των ακροδεξιών bodybuilders: Ιδεολογία, Εξάρτηση και Πολιτική

H δολοφονία των δύο bodybuilders από δύο δεκαοχτάχρονους που γυμνάζονταν στο ίδιο γυμναστήριο και είχαν σαν διατροφικό, γυμναστικό και ιδεολογικό μέντορα τον έναν από τους δύο δολοφονημένους, θα μπορούσε να είχε περάσει στα αστυνομικά δελτία των ειδήσεων σαν ένα γεγονός από τα πολλά που καλύπτονται. Όμως, τα τατουάζ με τις σβάστικες και άλλα αρχαιοελληνικά σύμβολα που είχε ο ένας από τους δολοφονημένους, τα χουντικά σχόλια του άλλου θύματος σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι φωτογραφίες του σε συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής, έδωσαν αφορμή για σπεκουλάρισμα, παραφιλολογία και διαθέσεις που ήταν έτοιμες για περισσότερο αίμα.

Μέχρι να αποσαφηνιστεί περί τίνος πρόκειται, τα ΜΜΕ έπαιζαν με τις λέξεις δίνοντας έμφαση στα τατού με τις σβάστικες του ενός εκ των δολοφονηθέντων και διαμόρφωναν κλίμα για πολιτικό ή φυλετικό έγκλημα, ακονίζοντας έτσι τα μαχαίρια τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ακροδεξιάς ιστοσελίδας defence net όπου αναπαρήγαγε ότι οι δολοφόνοι είναι αλβανικής καταγωγής. Βέβαια, οι δολοφόνοι όχι μόνο δεν ήταν αλβανικής καταγωγής αλλά έλληνες και μάλιστα ο ένας από τους δύο με σβάστικα στο μπράτσο του. Η Χρυσή Αυγή αρκέστηκε να ασχοληθεί με τον Παπαδημούλη που αποκάλεσε Ναζί τους δολοφονημένους, αποφεύγοντας να σχολιάσει την ενδοοικογενειακή δολοφονική βία που ξέσπασε στους ευρύτερους κόλπους της, πράγμα που δεν θα το έκανε εάν οι δολοφόνοι ήταν άλλοι και όχι οι συγκεκριμένοι που ήταν φίλα προσκείμενοι σε αυτή.

Η επικρότηση ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής από την Χρυσή Αυγή, που επιτρέπει σιωπηρά ακόμα και την λήψη αναβολικών για την αύξηση της μυϊκής δύναμης, φαίνεται πως ισχύει μόνο όταν αυτή η δύναμη στρέφεται προς άλλους, αλλά όταν στρέφεται προς τους ίδιους ή όταν γενικώς κάτι δεν πάει καλά η τακτική αλλάζει και γίνεται δεν γνωρίζω, δεν είδα, δεν άκουσα, κοινώς τα συγκεκριμένα άτομα μεταμορφώνονται σε λανθάνοντες ως να μην υπήρξαν ποτέ (επίσης βλέπε και περίπτωση Ρουπακιά). Η συγκεκριμένη τακτική χαρακτηρίζει ανεξαιρέτως όλους τους πολιτικούς χώρους που χρησιμοποιούν τους ανθρώπους πος όφελός τους, αλλ’ όμως αν κάτι δεν πάει όπως υπολογίστηκε τους πετάνε στην πάντα και δεν υπήρξαν ποτέ.

Ενδεικτικό της αμηχανίας που ακολούθησε μετά την δημοσιοποίηση του προφίλ των δολοφόνων ήταν και η μοτοπορεία πολλών φίλων των δολοφονημένων στην πόλη της Καλαμάτας. Η φαινομενικά χωρίς λόγο μοτοπορεία που έγινε μετά την κηδεία του ενός δολοφονημένου, έμοιαζε σαν μια άτυπη και βουβή επίδειξη δύναμης χωρίς ξέσπασμα, λόγω του ότι οι δολοφόνοι δεν ήταν αυτοί που ίσως θα περίμεναν.

Από την άλλη ο Παπαδημούλης του Σύριζα θυμήθηκε, εκ των υστέρων, ότι ένας από τα θύματα τον απειλούσε ηλεκτρονικά και θέλησε να δείξει πως κόπτεται να αποδοθεί η δικαιοσύνη ακόμα και γι’ αυτόν που τον απειλούσε, παρ’ ότι κατ’ αυτόν ήταν Ναζί. Αυτό είναι μεγαλείο δικαιοσύνης αλλά και πολιτικής, γιατί έτσι παραμένεις αντιφασίστας (τόσοι ψήφοι να πάνε χαμένοι;) αλλά ζητάς και δικαιοσύνη γι’ αυτούς που σκότωσαν τους κατ’ εσένα Ναζί (άλλοι τόσοι ψήφοι να πάνε χαμένοι;).



Σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις στεροειδών αναβολικών

Μια σημαντική πτυχή στο εν λόγω γεγονός είναι αυτή των αναβολικών. Τα αναβολικά επιδρούν ψυχικά και σωματικά στα άτομα που τα λαμβάνουν, διαστρεβλώνοντας το σώμα και τον ψυχισμό τους. Στο συγκεκριμένο γεγονός φαίνεται πως έπαιξαν σημαντικό ρόλο, καθώς θύτες και θύματα ήταν εθισμένοι σ’ αυτά.

Πολλοί γνωρίζουν τις επιδράσεις των αναβολικών στο σώμα, όπως η αύξηση της μυϊκής μάζας και βάρους, αλλά ίσως να μην γνωρίζουν τις επιπτώσεις, σωματικές και ψυχολογικές. Γενικά, τα στεροειδή αναβολικά μπορούν να προκαλέσουν αυξημένη ηπατική λειτουργία, ύφεση της φυσικής παραγωγής τεστοστερόνης, αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης, διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς, πονοκεφάλους, ρινορραγία, κράμπες, ανάπτυξη γυναικομαστίας στους άνδρες, έλλειψη ευαισθησίας στην ινσουλίνη, ανδρογονικές παρενέργειες, όπως η αραίωση των μαλλιών, διευρυμένος προστάτης, λιπαρό δέρμα, κατακράτηση υγρών, αύξηση της τριχοφυΐας, επιθετικότητα, καχεκτική ανάπτυξη αν ο χρήστης είναι έφηβος και τέλος επιτάχυνση ανάπτυξης όγκων.

Ποιο συγκεκριμένα:

Αναπαραγωγικό σύστημα: Η λήψη τεραστίων ποσοτήτων στεροειδών από εξωγενείς πηγές ουσιαστικά «τεμπελιάζει» τον παραγωγό αδένα τεστοστερόνης (όρχεις) και δεν παράγει από μόνος του τεστοστερόνη, οδηγώντας τον σταδιακά σε ατροφία. Η μακροχρόνια λήψη τέτοιων ουσιών σταματάει τη φυσική παραγωγή τεστοστερόνης, οπότε τα άτομα μπορεί για το υπόλοιπο της ζωής τους να λαμβάνουν χαμηλή δόση τεστοστερόνης.

Στις γυναίκες έχει παρατηρηθεί αυτό που μπορεί να ονομαστεί ως αρρενοποίηση. Τα πιο συνήθη χαρακτηριστικά είναι η εμβάθυνση της φωνής, η εμφάνιση ακμής και τριχοφυΐας στο πρόσωπο, η διακοπή της περιόδου καθώς και μείωση του στήθους. Ο γυναικείος οργανισμός από την λήψη στεροειδών αναβολικών μπερδεύεται τόσο ώστε μπορεί να παρατηρηθεί και αύξηση του μεγέθους της κλειτορίδας.

Καρδιαγγειακό σύστημα: Η χρήση αναβολικών στεροειδών αυξάνει την αρτηριακή πίεση κατά 10-12mmHg. Συγχρόνως μεγαλώνει την «κακή» χοληστερίνη και μικραίνει την «καλή», με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος απόφραξης των αρτηριών της καρδιάς και του εγκεφάλου. Οι περισσότεροι θάνατοι χρηστών τέτοιων αναβολικών ουσιών προέρχονται από αρρυθμίες, καρδιακή ανεπάρκεια και εμφράγματα.

Ήπαρ: Η εισαγωγή στον ανθρώπινο οργανισμό τέτοιων ουσιών μεταμορφώνει το ήπαρ σε μια μηχανή που δουλεύει συνεχώς υπερωρίες και είναι έτοιμη να τιναχτεί στον αέρα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται στο κατακόρυφο τα ένζυμα του συκωτιού.

Οι επιδράσεις σε ψυχολογικό επίπεδο είναι πολλές και καταστροφικές για το άτομο-χρήστη, καθώς και για τους γύρω του. Η πιθανότητα αυτοκτονίας, μετά από παρατεταμένη χρήση στεροειδών ή μετά τη διακοπή τους, είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με τον αντίστοιχο πληθυσμό. Οι περισσότεροι χρήστες, επίσης, εμφανίζουν πολύ βίαιη συμπεριφορά και επιθετικότητα, μία κατάσταση που στα αγγλικά ονομάζεται «roid rage» (από το steroid rage). Αυτή η συμπεριφορά συνδυάζεται συχνά με διαταραχές της διάθεσης, δηλαδή κατάθλιψη και μανία. Η βίαιη συμπεριφορά και η επιθετικότητα «roid rage» σχετίζονται με την αλματώδη αύξηση της τεστοστερόνης, όμως σε περίπτωση που το άτομο θελήσει να σταματήσει την χρήση, τότε λόγω των χαμηλών επιπέδων τεστοστερόνης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα επίπεδα οιστρογόνων θα αυξηθούν, βαθμιαία θα οδηγηθεί στην κατάθλιψη. Η ελαχιστοποίηση της κατάθλιψης επιτυγχάνεται, με τη χρήση πολλών φαρμάκων τα οποία αποκαθιστούν τη φυσική παραγωγή τεστοστερόνης και οιστρογόνων. Τέλος, είναι γνωστόν ότι τα στεροειδή μπορεί να προκαλέσουν εξάρτηση και το άτομο να δυσκολεύεται ιδιαίτερα να τα σταματήσει, ακόμα και αν έχει υποστεί σημαντική σωματική ή ψυχική βλάβη.


Βιομηχανία παραγωγής υπανθρώπων

Διαβάζοντας τις επιπτώσεις που μπορούν να προκαλέσουν τα αναβολικά, μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει τον εξευτελισμό και τον βιασμό της ανθρώπινης φύσης στο βωμό των σκουπιδιών του life style και του τσαμπουκά που παράγει το κράτος και η εξουσία.

Το γεγονός της δολοφονίας στην Μάνη είναι τρανό παράδειγμα σωματικής και ψυχικής αλλοτρίωσης. Οι δολοφονημένοι καθώς και οι δολοφόνοι είχαν επιλέξει ένα δρόμο φορτωμένο από κρατικά σκουπίδια όπως ντρόγκες, γρήγορες μηχανές και αμάξια, νυχτερινά in μαγαζιά, νταηλίκια και μαγκιά, πασπαλισμένα με μια επίσης μοδάτη εθνικιστική ιδεολογία για να νοιώθουν ότι έχουν και άποψη.

Η προ λίγων ημερών σύγκληση συμβουλίου με θέμα την αντιμετώπιση των αναβολικών ουσιών, με τους υπουργούς Κικίλια, Βορίδη και Ανδριανού, καθώς και μπάτσων αξιωματικών, μόνο μειδιάματα μπορεί να προκαλέσει καθώς ο λύκος ποτέ δεν φυλάει τα πρόβατα. Οι συνιστάμενοι ξέχασαν το όργιο των αναβολικών που έφτασε σε αποκορύφωμα πριν από δέκα χρόνια για τις ανάγκες των μεταλλίων στους Ολυμπιακούς αγώνες και την μετέπειτα εθνική υπερηφάνεια. Ξέχασαν ότι το φούσκωμα από εθνική υπερηφάνεια δεν ήταν άλλο από το φούσκωμα που προκαλούν τα αναβολικά. Αλλά, βλέπετε, ο εθνικός σκοπός άγιαζε τα μέσα. Η δημιουργία τέτοιου είδους υπανθρώπων και ανθρωποειδών εξαρτωμένων από ουσίες και αγκυλωμένων σε αξίες που εξευτελίζουν την ύπαρξη τους, προσβάλει την ανθρωπινότητα τού κάθε ατόμου ξεχωριστά, γεννώντας στρατιές εξαρτημένων.

Το κράτος γνωρίζει, ότι ο άνθρωπος μαριονέτα μπορεί να παίξει όποιο έργο επιθυμεί αυτό και συγχρόνως να ζει την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθερος και δυνατός. Μόνο που η δύναμη και η ελευθερία δεν κρύβονται στους φουσκωμένους μύες, ούτε στις αξίες-σκουπίδια που προβάλει το κράτος.

Ελευθερόκοκκος

Δημοσιεύθηκε στη αναρχική εφημερίδα  ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 141, Σεπτέμβριος 2014

Πηγή: Anarchy Press

Νέα φιλόδοξα μπουμπούκια της άνοιξης.

Τον τελευταίο καιρό έχει κάνει την εμφάνισή της μια νέα ακροδεξιά-φασιστική οργάνωση στην πόλη της Καλαμάτας με την ονομασία Ελληνική Δράση. Η οργάνωση πρόσκειται στο κόμμα του Εθνικού Μετώπου και διεκδικεί ένα κομμάτι από την πίτα του δήμου Καλαμάτας κατεβαίνοντας στις δημοτικές εκλογές, καλύπτοντας έτσι το ακροδεξιό κενό που αφήνει η Χρυσή Αυγή μετά την απόφαση της να μην κατεβάσει υποψηφίους της στον δήμο. Έτσι λοιπόν ευελπιστεί να εκμεταλλευτεί το ποίμνιο του δήμου που έμεινε χωρίς εκλογικό τσοπάνη.
Τα περισσότερα αν όχι όλα τα άτομα που απαρτίζουν τον συνδυασμό προέρχονται από τις τάξεις της Χρυσής Αυγής και απάρτιζαν για χρόνια το τοπικό γραφείο. Μάλιστα ο επικεφαλής της Ελληνικής Δράσης ,γνωστός αντιπρόσωπος αυτοκινήτων στην πόλη, φέρεται να βοηθούσε και οικονομικά το τοπικό γραφείο της Χρυσής Αυγής τα χρόνια που η οργάνωση δεν ήταν κοινοβουλευτική. Αργότερα με την εκλογική άνοδο της Χρυσής Αυγής φαίνεται πως ο πωλητής αυτοκινήτων δεν πήρε το μερίδιο που του άξιζε και αποσπάστηκε από την οργάνωση παρέα με πολλούς άλλους. Τελευταία βρέθηκε και στην Ουκρανία ποζάροντας με την μακριά μαύρη καπαρντίνα του δίπλα από οδοφράγματα, εθνικιστικά σύμβολα καθώς και με τον ακροδεξιό πρωθυπουργό. Μάλιστα μίλησε και για δύο λεπτά στην κεντρική πλατεία του Κίεβο.
 Βέβαια όπως είναι γνωστό οι συμμαχίες αλλά και οι κατακερματισμοί χρησιμοποιούνται κάθε φορά ανάλογα με την περίπτωση από κάθε λογής καρυδιάς καρύδι που θέλει να κυριαρχήσει και να εξουσιάσει. 
Προσοχή λοιπόν στα νέα μπουμπούκια που κάνουν την εμφάνιση τους σε διάφορους χώρους μετά από συμμαχίες ή αποσπάσεις, δεν προσφέρουν τίποτα και είναι μία από τα ίδια. Σαν παγωμένη σούπα στο τραπέζι ξεχασμένη από χθες.

Ποζάροντας στο σύμβολο του στόχου και με την σημαία του Δεξιού Τομέα.

Από την ομιλία του επικεφαλής της Ελληνικής Δράσης στο Κίεβο.

Ανακοίνωση της Συσπείρωσης Αναρχικών

«Όταν το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει το δάκτυλο»

Πώς αλλοιώς θα μπορούσε να αποδοθεί η πράξη της δολοφονίας δυο μελών του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή έξω από τα γραφεία του κόμματος στο Ν. Ηράκλειο Αττικής;

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι ποντάρει στο πλαίσιο των ιδεολογικοπολιτικών αγκυλώσεων και διαδικασιών που ταλανίζουν για δεκαετίες το κίνημα (μετά ή άνευ εισαγωγικών), είτε αυτοπροσδιορίζεται ως επαναστατικό, είτε ως αντιφασιστικό, είτε ως ελευθεριακό-αντιεξουσιαστικό. Πρόκειται για πολιτικές εμμονές που επιμένουν να χάνουν το δάσος πίσω από το δέντρο, όπου οι δράστες με την λογική των συμμοριτικών αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε «φασίστες και αντιφασίστες», προχώρησαν σε μια κίνηση αναβάθμισης φαντασιωνόμενοι εμφυλίους πολέμους, αλλά ταυτόχρονα με την συμπεριφορά τους και τις πράξεις τους φροντίζουν να απαξιώνουν τις προοπτικές απελευθερωτικών δραστηριοτήτων, αναλαμβάνοντας το ρόλο του «εκκαθαριστή»-«εκδικητή» και συμπορευόμενοι με τις μύχιες επιθυμίες των κρατιστών.

Δεν χωρά αμφιβολία πως η ενέργεια στο Ν. Ηράκλειο κινείται μέσα στο πλαίσιο μιας ενδοεξουσιαστικής διαμάχης, η οποία εντάθηκε με αφορμή τον φόνο του Παύλου Φύσσα και όπου όλες οι δυνάμεις του «συνταγματικού»-μνημονιακού και μη τόξου αποπροσανατόλισαν και προσπάθησαν να βγάλουν οφέλη (μη εξαιρουμένων και των διωκόμενων γι’ αυτήν την υπόθεση). Κι ενώ οι κακοτεχνίες της πολιτικής σπέκουλας ξεθυμαίνουν, ενώ οι κρατικοί διαχειριστές έχουν αποκομίσει τα «κέρδη» από την εφαρμογή των πλέον ολοκληρωτικών μεθόδων, αλλά και τις ανάλογες ζημιές, ενώ όλοι οι εξουσιαστές αναμένουν την κίνηση του «από μηχανής θεού», ο «επί μηχανής» πράγματι κάνει την εμφάνισή του τροφοδοτώντας και πάλι την πολιτική σπέκουλα, που είχε αρχίσει να αλλάζει ρότα.

Δεν έχει καμμία σημασία αν η πράξη θα επενδυθεί με κάποιο «βαθυστόχαστο» κείμενο με το οποίο θα αναλαμβάνεται η ευθύνη (όποτε και εάν γίνει αυτό) ή αν θα μιλά στο όνομα του λαού, της αριστεράς, του κομμουνισμού, της επανάστασης, της αντιεξουσίας ή ακόμα και της αναρχίας. Αυτό που στην πράξη προσπαθεί να σιγοντάρει είναι την εξουσία και ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι της που ήδη έχει χάσει αρκετά σε επίπεδο πολιτικών χειρισμών. Ακόμα και οι πλέον αδαείς περί τα συμβαίνοντα στην πολιτική αντιλαμβάνονται ότι αυτή η ενέργεια συντάσσεται –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– με το λεγόμενο συνταγματικό τόξο, επιχειρώντας να σπείρει το φόβο στο άλλο εξουσιαστικό κομμάτι. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός πως στόχο αποτέλεσαν μέλη της περιφρούρησης των κομματικών γραφείων. Πρόκειται για μία οπισθοδρομική νοοτροπία την οποία ακόμη και οι σύντροφοι αναρχικοί που έδρασαν στα τέλη του 19ου αιώνα είχαν ξεπεράσει. Επειδή, όσο κι αν διαφωνήσει κάποιος με τις μεθόδους τους δεν μπορεί να μην τους αναγνωρίσει την αυτοθυσία, την ανιδιοτέλεια και το ότι στόχευαν τους τυράννους και όχι τους θαλαμηπόλους. Όμως, σύμφωνα με τα όσα είναι γνωστά στον τομέα της κοινωνικής ψυχολογίας, τα πράγματα δεν ακολουθούν την πορεία των υπολογισμών (αν πράγματι υπάρχουν τέτοιοι) και σε πολλές περιπτώσεις τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά από τα αναμενόμενα. Γι’ αυτό το λόγο η ενέργεια στο Ν. Ηράκλειο μοιάζει περισσότερο με μια ζαριά «κι ό,τι κάτσει» ή προσπάθεια εξόφλησης υποχρεώσεων. Όπως να και έχει το θέμα, ακόμα και οι πλέον καλά οργανωμένες μυστικές υπηρεσίες θα δυσκολεύονταν ή θα δίσταζαν να προβούν σε τέτοιου είδους ενέργεια. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μία κατάσταση για την οποία οι αναρχικοί δεν μπορούμε παρά να πούμε τα πράγματα όπως έχουν.

Δυστυχώς το κριτήριο τού πότε κάποιος κινείται επ’ ωφελεία της απελευθερωτικής διεργασίας και προσπάθειας έχει χαθεί προ πολλού και, φοβούμαστε πως όσο κι αν προσπαθήσει κάποιος, δύσκολα θα ανακαλύψει σ’ αυτή την ενέργεια κάποια απελευθερωτική ουσία. Αντίθετα, θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί μία ξεδιάντροπη εξουσιαστικού περιεχομένου και σκοπιμοτήτων ενέργεια, που βαδίζει στα αχνάρια άλλων παρόμοιων που έβλαψαν ανεπανόρθωτα τις ιδέες τις οποίες υποτίθεται πως υποστήριζαν ή εκπροσωπούσαν.

Συσπείρωση Αναρχικών
Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 2013

Πηγή:http://anarchypress.wordpress.com

Μέλλον;

Δρόμος προς το βουνό...ανοιχτός πλέον!

Ξεκαθάρισμα λογαριασμών;

Ο πόλεμος συμμοριών μαίνεται! Συμμορίες βάζουν συμμορίες στην φυλακή! Μπέρδεμα το πράγμα...

Πάρε και εσύ μια Πέτρα γιατί δεν μας βλέπω καλά!

Στο μυαλό ο στόχος. Το νου σου!

Ναι ρε, του χρυσαυγίτη το μαχαίρι δεν κάνει διακρίσεις.
 Έπρεπε να φάνε ομοεθνή σου για να το καταλάβεις;

Μπορεί να είσαι αριστερός, δεξιός, κομμουνιστής, προοδευτικός και δημοκράτης αλλά υστερείς πολύ ακόμα για να ελευθερωθείς, γιατί ακόμα μπορείς και ξεχωρίζεις το χρώμα του αίματος. Έχεις την σιχαμένη ικανότητα να βλέπεις πολλά χρώματα στο αίμα που χύνεται στο δρόμο.

Το έθνος είναι σαν ένα μικρόβιο. Δεν φαίνεται με γυμνό μάτι, αλλά μπορεί να γίνει θανάσιμο.

Οι χρυσαυγίτες προχθές δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα στην Αμφιάλη, πριν λίγους μήνες τον Σαχτζάζ Λουκμάν στα Πετράλωνα, χάραξαν το πρόσωπο 15 χρονου Αφγανού και την πλάτη 30χρονου Σουδανού, τσάκισαν στο ξύλο πολλούς με ελληνική καταγωγή επειδή δεν τους άρεσε η μούρη, η μπλούζα, τα μαλλιά, τα κορδόνια και τα πιστεύω τους. 
Το ίδιο και για πολλές αμέτρητες ιστορίες λιγότερο ή περισσότερο τραγικές μέχρι που τα θύματα να βρέθηκαν πεταμένα στα σκουπίδια, αγνώστου ταυτότητας το σώμα τους.
Για πολλά χρόνια η ίδια ιστορία που ήταν εφιάλτης για κάποιους αλλά για κάποιους άλλους δεν υπήρχε.
Γιατί;
Γιατί δεν το έπαιξε η τηλεόραση στο σαλόνι σου. Γιατί το κόμμα σου δεν μπορούσε να αντλήσει υπεραξία από το θέμα.
Πως γίνεται να σε πάρω στα σοβαρά όταν εσύ τους ανέβασες στην εξουσία με την εθελοτυφλία σου, την κομματική σου γραμμή και τους δημοσιογράφους που έχεις στο σαλόνι σου.
Παρέα με τους χρυσαυγίτες κρατούσες και εσύ το μαχαίρι που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα όπως το έκανες και χρόνια πριν.
Ναι σε σένα μιλάω αριστερέ, δεξιέ, κομμουνιστή, προοδευτικέ και δημοκράτη. Επίσης μιλάω και σε σένα που τάσσεσαι με τους χρυσαυγίτες γιατί νομίζεις πως είσαι επαναστάτης. Πρόσεχε γιατί οι δικαιολογίες σου για το πόσο κουτός και παραπλανημένος είσαι εξαντλούνται εάν δεν έχουν ακόμα εξαντληθεί.
Το αίμα είναι κόκκινο, είτε το δέρμα είναι λευκό είτε μαύρο. Το έχετε δει στα εγκλήματα που έχετε διαπράξει κατά καιρούς όλοι σας αλλά φαίνεται πως το θυμάστε μόνο για πολιτική υπεραξία.
Τον Παύλο Φύσσα λοιπόν δεν έφτανε να τον δολοφονήσει ένας χρυσαυγίτης αλλά το μαχαίρι το κρατούσαν πολλοί.
Όταν όλα αυτά τελειώσουν και καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός φρόντισε λοιπόν να μην ξανακάνεις τα λάθη που έκανες. Φρόντισε να είσαι σε εγρήγορση και τα μάτια σου στραμμένα έξω και όχι στην τηλεόραση σου ούτε στο λάβαρο του κόμματος σου.
Φρόντισε τα παιδιά σου να τα κάνεις καλύτερα από σένα μήπως και  κάποτε μπορέσουμε να χορέψουμε στην βροχή ένα χορό που δεν θα έχει βήματα ούτε κινήσεις παρά μόνο χρώματα.

Είδα και άλλα παιδιά πνιγμένα μέσ' το αίμα.

Killah P - Για το καλό μου

Δολοφονημένος από οπλισμένους χρυσαυγίτες και ''άοπλους'' φιλήσυχους πολίτες που λυμαίνονται τον τόπο για δεκαετίες.

Η Αυγουστιάτικη νεκρανάσταση (ΛΑ.ΟΣ)

Με αμείωτο ρυθμό συνεχίζονται οι προσπάθειες του κυρ Γιώργη να επανενταχτεί στην ''σαλονάτη'' πολιτική σκηνή του κοινοβουλίου. Οι προσπάθειες δεν σταματάνε ούτε τον Αύγουστο αφού έφτασε στα χέρια μας, εν μέσω θέρους, ένα χαριτωμένο φυλλαδιάκι από το ΛΑΟΣ. Απο την μία πλευρά απεικονίζει μια ανέμελη οικογένεια , μάλλον Γερμανών ή Σκανδιναβών, να παίζει στα λιβάδια και από την άλλη ο κυρ Γιώργης προτείνει τον εαυτό του ως τον καταλληλότερο όλων με μια δόση κόμιξ! Σημειολογικά ο αναγνώστης του φυλλαδίου εάν πάρει στα σοβαρά την φωτογραφία με την ξανθιά οικογένεια να παίζει στα λιβάδια μπορεί κάλλιστα να πιστέψει ότι αυτά που αναφέρει αφορούν κάποια κεντροευρωπαία οικογένεια! Ο λόγος του ΛΑΟΣ ωστόσο παραμένει ακροδεξιός με τάση να πάει ακόμα ποιο δεξιά με μόνο σκοπό να συναγωνιστεί την Χ.Α και να γυρίσουν στο μαντρί οι λωλαμένοι του ακροδεξιοί ψηφοφόροι. Δεν μπορεί αλλιώς να εξηγηθεί γιατί ο Μιχαλολιάκος από ναζί και φασίστας που ήταν αρχικά μετατράπηκε σε ''έξαλλο''! Μήπως ο κυρ Γιώργης ξέχασε ότι έλεγε την Χ.Α κόμμα φασιστικό και ναζιστικό γιατί βλέπει ότι τα πράγματα σοβάρεψαν και προσπαθεί έτσι να αποδείξει ότι είναι  υπεύθυνος και σοβαρός φασίστας και όχι έξαλλος; Μήπως προσπαθεί να αποφύγει τους όρους φασίστας, ακροδεξιός ή ναζί και υιοθετεί τον όρο ''εξαλλότητα'' για το Μιχαλολιάκο και την ''υπευθυνότητα'' για τον ίδιο, γιατί στοχεύει στους υπεύθυνους φασίστες και ακροδεξιούς της Χ.Α;
Ο κυρ Γιώργης τα έχει βάλει με όλους αφήνοντας την ουρά του απ'έξω και ξεχνώντας την συμβολή του στην κοινωνική εξαθλίωση! Ξέχασε ότι ήταν συγκυβέρνηση, ξέχασε τα μνημόνια και τους νόμους που ψήφισε, ξέχασε τις εξαίσιες κωλοτούμπες του. Η ιστορία τον κατέταξε στους άθλιους και σε αυτούς που έβαλαν το λιθαράκι τους στην σημερινή εξαθλίωση! Είναι το ίδιο άξιος για φτύσιμο όπως ήταν πάντοτε!

Και εγένετο φεστιβάλ Νεολαίας!!!

Τον Αύγουστο στις 3 και 4 του μήνα ψήνεται το φεστιβάλ νεολαίας των ακροδεξιών της Χρυσής Αυγής στην Καλαμάτα. Η ημερομηνία, όπως διαπιστώνεται, δεν είναι τυχαία, αφού τότε συμπληρώνονται 77 χρόνια από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Μεταξά. Το συγκεκριμένο γεγονός αλλά και η επιλογή της πόλης δεν θα πρέπει να προκαλούν απορία εάν αναλογιστούμε κάποια δεδομένα:

1) Η Μεσσηνία γενικά είναι από παλιά χώρος δράσης της Χ.Α. εξ αιτίας της κωμόπολης του Μελιγαλά. Οι χρυσαυγίτες από την ίδρυση της οργάνωσής τους και πέρα δεν ξεχνάνε κάθε Σεπτέμβρη να επισκέπτονται τον Μελιγαλά για το μνημόσυνο στην πηγάδα.

2) Η Μεσσηνία, εκτός από γενέτειρα του Σαμαρά, είναι προπύργιο της Νέας Δημοκρατίας με μπόλικη εκλογική πελατεία. Αυτό το μέχρι τώρα δεδομένο αρχίζει να κάνει ρωγμή ύστερα από χρόνια, αφού ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας το διεκδικεί και η Χ.Α., που με την διεξαγωγή ενός πολυπληθούς φεστιβάλ επιχειρεί να κάνει επίδειξη ισχύος στο κομματικό «σπίτι» του Σαμαρά, ο οποίος, όπως αποδείχτηκε με την τελευταία του πολιτική εμφάνιση στην πόλη με το ζόρι θα συγκέντρωνε κόσμο σε παρόμοια εκδήλωση. Η Χ.Α. προσμένει πολλά από την γενέτειρα του Σαμαρά στις επικείμενες δημοτικές εκλογές και σίγουρα κάτι περισσότερο από μια θέση στο δημοτικό συμβούλιο!

3) Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Χ.Α., με την χορηγία και τις ευλογίες μερικών επιχειρηματιών και «επιφανών» Καλαματιανών, διατηρεί γραφεία στην πόλη για πάρα πολλά χρόνια, από τότε που μετρούσε μόνο δύο γραφεία γενικώς (Αθήνα – Καλαμάτα). Τα γραφεία ήταν ενεργά και επιφορτισμένα με διοργάνωση εκδηλώσεων, αφισοκολλήσεων καθώς και πραγματοποίηση επιθέσεων σε στέκια μεταναστών, αναρχικών και νεολαίων1.

4) Το 7,76 % που συγκέντρωσε η Χ.Α. στην Μεσσηνία δίνει ένα σοβαρό πάτημα για την διεξαγωγή φεστιβάλ.

5) Σε όλους τους γειτονικούς νομούς η Χ.Α. διαθέτει αρκετή δύναμη, που αποτυπώθηκε και στα εκλογικά ποσοστά της. Οπότε, γίνεται αντιληπτό, ότι το φεστιβάλ θα έχει την σίγουρη στήριξη των γύρω περιοχών.



Η χρόνια εθελοτυφλία

Με προπύργιο, λοιπόν, τα γραφεία και με τις πλάτες κάποιων ευκατάστατων καλαματιανών, πολλά «πρωτοπαλίκαρα», μεταξύ των οποίων και ο πάλε ποτέ καλαματιανός χρυσαυγίτης Ανδρουτσόπουλος ή αλλιώς Περίανδρος, εξορμούσαν από τις αρχές του ’90 στους δρόμους και όποιον πάρει ο χάρος. Οι χρόνιες επιθέσεις των χρυσαυγιτών εναντίον μεταναστών, «φρικιών», πανκιών και αναρχικών μέχρι πριν λίγα χρόνια περνούσαν στα ψιλά ως μικροσυμπλοκές μεταξύ περιθωριακών! Τα άτομα της ομάδας κρούσης συμμετείχαν και συμμετέχουν ως οργανωμένοι οπαδοί στους δύο συνδέσμους φιλάθλων της τοπικής ομάδας της πόλης «Καλαμάτα» συνεχίζοντας το εθνοχουντικό παρελθόν της, αφού η ομάδα είναι δημιούργημα της Χούντας έχοντας ως αρχικό σύμβολο το γνωστό πουλί, που στη συνέχεια άλλαξε σε κάτι πιο shic. Εννοείται ότι οι συγκεκριμένοι σύνδεσμοι λειτουργούν και λειτουργούσαν ανέκαθεν σαν φυτώριο της τοπικής Χ.Α. Οι εν λόγω φασιστοσύνδεσμοι κατά καιρούς έχουν πρωταγωνιστήσει σε πολλά ρατσιστικά περιστατικά εναντίων έγχρωμων ποδοσφαιριστών αντίπαλων ομάδων, ξεχωρίζοντας βεβαίως τους έγχρωμους της ομάδας της Καλαμάτας.

Η εμπροσθοφυλακή της Χ.Α. όλα αυτά τα χρόνια απαρτίζεται από ένα επικίνδυνο μείγμα γνωστών μαχαιροβγαλτών, ατόμων που πωλούν προστασία σε νυχτερινά μαγαζιά, σωματέμπορων, καθώς και εμπόρων και διακινητών ναρκωτικών. Μέσα σε αυτούς συνυπάρχουν και κάποια στενά συγγενικά πρόσωπα του, μέχρι πριν λίγο καιρό, αστυνομικού διευθυντή Μεσσηνίας.

Οι χρυσαυγίτες έχουν πλούσιο «ρεπερτόριο» από τραμπουκισμούς και βίαια περιστατικά στην πόλη, κάτι με το οποίο το παρόν κείμενο δεν θα ασχοληθεί ιδιαιτέρως, παρά μόνο με κάποια ενδεικτικά που σημειώθηκαν μερικά χρόνια πριν.

Τα παρακάτω περιστατικά, παρά την έντασή τους, πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα και δεν σημειώθηκε καμία ιδιαίτερη αντίδραση από τον κοινωνικό χώρο της πόλης, καθιστώντάς τα πλέον ενδεικτικά για το κοινωνικό κώμα που επικρατούσε στην πόλη και που είχε επιβληθεί από τα κάθε λογής «μαγαζιά» κομμάτων, συλλόγων, φορέων και πολιτισμού. Τον Μάιο του 2009, με αφορμή εκδήλωση της τοπικής αναρχικής ομάδας «Αλάνια του Νέδοντα» για την πολύνεκρη απεργία του 1934 στην Καλαμάτα, η Χ.Α. επιδόθηκε σε κυνήγι αναρχικών. Δύο βράδια πριν την εκδήλωση, χρυσαυγίτες εφορμούν σε καφενείο προς αναζήτηση αναρχικών. Από την επίθεση τραυματίστηκαν πέντε άτομα εκ των οποίων και ο σερβιτόρος που πήγε να επέμβει. Με το πέρας της εκδήλωσης η Χ.Α. με πορεία 20 ατόμων κάνει επιδρομή σε τρένο, αναζητώντας αναρχικούς με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών μεταναστών, καθώς και εργαζομένων στον ΟΣΕ.

Ας σημειωθεί, ότι μία μέρα μετά την συγκεκριμένη εκδήλωση αρκετοί οπλισμένοι χρυσαυγίτες με κατσαβίδια και λοστούς επιτίθενται σε μέλη της «Πρωτοβουλίας Συντρόφων» που προετοίμαζαν εκδήλωση ενάντια στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τραυματίζοντας τρία άτομα και σπάζοντας την βιτρίνα ψιλικατζίδικου. Η επίθεση τερματίστηκε με τον διωγμό των χρυσαυγιτών από την γειτονιά. Οι προκλήσεις, απειλές και προπηλακισμοί ατόμων που συμμετείχαν στις εν λόγω εκδηλώσεις συνεχίστηκαν για αρκετούς μήνες. Σε όλα αυτά, εάν προστεθούν και οι πάμπολλοι τραμπουκισμοί πιτσιρικάδων, γιατί έχουν περίεργα μαλλιά και μεταναστών, γιατί έχουν σκούρο δέρμα, τα περιστατικά αμέσως πολλαπλασιάζονται! Σε όλα τα προηγούμενα γεγονότα δεν οργανώθηκε καμία ουσιαστική αντίδραση. Ακόμα και το σωματείο του ΟΣΕ δεν έβγαλε ούτε μια καταδικαστική ανακοίνωση για τους χτυπημένους εργαζόμενους. Βέβαια, όλα αυτά δεν είναι άμοιρα μιας απρονοησίας και ενός παλληκαρισμού εκ του ασφαλούς τόσο των χρυσαυγιτών όσο και εκείνων που ήλθαν να συνδράμουν την εκδήλωση, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ότι η ολιγάριθμη ομάδα αναρχικών δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την υπεράριθμη και τραμπουκική παρουσία των χρυσαυγιτών της Καλαμάτας. Η λογική είναι χαρακτηριστική: Αρκεί να κάνουμε πολιτική παρέμβαση και γαία πυρί μιχθήτω! Κάτι που όπως φαίνεται πάει να επαναληφθεί…

Η αντιφατικότητα και η ιδιοτελής σκοπιμότητα, όμως, είναι χαρακτηριστική. Πριν από σχεδόν ενάμιση χρόνο, σημειώθηκαν διάφοροι εμπρησμοί σπιτιών, όπου διέμεναν μετανάστες, την ώρα που αυτοί ήταν μέσα. Η λεγόμενη «ανοιχτή συνέλευση» που τώρα τμήμα της έγινε «αντιφασιστική κίνηση» αποφάσισε, τότε, ότι δεν έχει κάποιο νόημα μια συγκέντρωση ή πορεία για το γεγονός. Την ίδια εποχή μέσα σε δύο μέρες και μετά από μπόλικο ξύλο και μαχαιριές εξαφανίστηκαν οι μετανάστες από τα φανάρια της πόλης. Σε αυτό το γεγονός κανένας απολύτως δεν αναφέρθηκε. Μήπως βόλευε και αρκετούς «προοδευτικούς» που κατά βάθος τους ενοχλούσε η παρουσία τους;

Οι «ευαίσθητοι», και τώρα αντιφασιστικοί χώροι της αριστεράς, του «πολιτισμού», όπως και οι διάφοροι σύλλογοι και οργανώσεις της πόλης εθελοτυφλούσαν μπροστά στην εγκληματική δράση της Χ.Α. στους δρόμους. Ενδιαφέρονταν για την συντήρηση αλλά και την ανάδειξη του «μαγαζιού» τους αρνούμενοι να δουν πέρα από αυτό. Βλέπετε, η άποψη που επικρατούσε τότε ήταν ότι οι χρυσαυγίτες ενοχλούσαν μόνο τους περιθωριακούς και η αντιμετώπιση ήταν λίγο πολύ η ίδια από όλους: «ε, μωρέ κάτι θα τους κάνατε και σεις, δεν γίνεται έτσι στα καλά καθούμενα!». Πού να το χωνέψει το ακατοίκητο, ότι η δεξιά σε όλες της τις αποχρώσεις, από την φιλελεύθερη έως και την ναζιστική εκδοχή της (αλλά και η αριστερά σε όλες της τις εκφάνσεις), ενοχλείται και έχει λόγους να ανακόψει την οποιαδήποτε ουσιαστική δράση που απελευθερώνει τον άνθρωπο! Η επί δεκαετίες απαξίωση του ακροδεξιού έως ναζιστικού φαινομένου στην πόλη δεν μπορεί να μεταφραστεί αλλοιώς, παρά στο ότι μέχρι και πριν από λίγα χρόνια η Χ.Α. δεν απειλούσε τα συμφέροντα των εκάστοτε πολιτικών «μαγαζιών». Αποδεικνύεται, επίσης, για πολλοστή φορά, πως η δημοκρατία είναι αυτή που αναθρέφει τον διάδοχό της, για τις δύσκολες περιστάσεις που θα προκύψουν για το σύστημα εξουσίας κι εκμετάλλευσης. Κι ας καμώνεται πως δεν τον θέλει, όταν θίγονται κάποια από τα «κατοχυρωμένα» συμφέροντά της.



Ο «γραφικός» ηθοποιός  
που έγινε βουλευτής

Ο βουλευτής Μεσσηνίας που εκλέχτηκε με την Χ.Α., ο Δημήτρης Κουκούτσης, που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας την υπόθεση τού φεστιβάλ, δεν ήρθε ουρανοκατέβατος στην Χ.Α.. Ανακατευόταν για χρόνια με τα κοινά της πόλης και οι φιλοναζιστικές του απόψεις, τις οποίες διαλαλούσε σε όλα τα πόστα που αναλάμβανε, αντιμετωπίζονταν ως γραφικές και διασκεδαστικές. Ακόμα και η γνωστή κουμπαριά του με τον Ανδρουτσόπουλο δεν έπειθε για την σοβαρότητα του ναζιστικού του λόγου.

Και ήρθε η στιγμή όπου ο μαθημένος στα θεάματα, σαν ερασιτέχνης ηθοποιός, Κουκούτσης, έγινε βουλευτής και θα οργανώσει το φεστιβάλ Νεολαίας του ακροδεξιού κόμματος στο πάρκο του λιμενικού, στο ίδιο σημείο που έχουν κάνει φεστιβάλ οι αντιφασίστες, η ΚΝΕ κ.ά., για να τιμήσει την επέτειο της δικτατορίας του Μεταξά. Άλλωστε ξέρει πολύ καλά από πολιτισμό, αφού είχε διατελέσει χρόνια μέλος στο συμβούλιο του πολιτιστικού φορέα του δήμου την λεγόμενη ΦΑΡΙΣ καθώς και μέλος δύο ιστορικών θεατρικών ομάδων (αλήθεια όταν αυτό το παραμύθι αργά ή γρήγορα τελειώσει θα τον ξαναδεχτούν ως μέλος τους;). Ο δημοφιλής Κουκούτσης, στην προσπάθεια του να μαζέψει κόσμο στο φεστιβάλ, έχει ξεκινήσει να υπόσχεται off the record μέχρι και σακούλες με τρόφιμα και άλλα καλούδια σε όποιους παραβρεθούν στο φεστιβάλ. Το νέο έχει φτάσει ακόμα και στα γύρω χωριά, όπου συζητιέται εκτενέστερα ειδικότερα από ανθρώπους με σημαντικά προβλήματα διαβίωσης.

Στο εγχείρημα τού Κουκούτση έχει αντιταχθεί όλο το λεγόμενο συνταγματικό τόξο της πόλης. Οι όποιες μάχες δεν ανήκουν, πλέον, στην σφαίρα του περιθωριακού. Ο αντιφασιστικός λόγος, καθώς και το αντιφασιστικό ξύλο, θεωρούνται κάτι σαν υποχρέωση. Οργανώσεις της αριστεράς, κόμματα, ανοιχτές συνελεύσεις, διάφοροι σύλλογοι αλλά και θεατρικές ομάδες κινούνται πλέον σε ρυθμούς αντιφασιστικούς. Στην μάχη για την αποτροπή του φεστιβάλ, εκτός από την ευρύτερη αριστερά και ό,τι έχει μείνει από το Πασοκ, στην πόλη έχουν ριχτεί ακόμα και οι επαγγελματίες που πρόσκεινται στην ΝΔ με την δικαιολογία ότι το φεστιβάλ εν μέσω θέρους θα χαλάσει την τουριστική κίνηση της πόλης! Η αλήθεια βέβαια κρύβεται στο μερίδιο που διεκδικεί η Χ.Α. από την πίτα της εξουσίας, του οποίου μεγάλο κομμάτι προέρχεται από την ΝΔ. Ήδη σε τοπικό επίπεδο πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι που πρόσκεινται στην ΝΔ έχουν πιάσει το νόημα και χαριεντίζονται με την Χ.Α. δίνοντας το παρόν σε εγκαίνια γραφείων με την ελπίδα να τσιμπήσουν κάτι τι στις επόμενες εκλογές.

Όλοι αυτοί που για χρόνια εθελοτυφλούσαν, γιατί είχαν βολευτεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τώρα έγιναν αντιφασίστες. Ωραία όλα αυτά, αλλά μήπως μας διέφυγε κάτι όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως τώρα που αυτοί, οι οποίοι κάποτε αντιμετωπίζονταν ως γραφικοί, απόκτησαν περαιτέρω εξουσία είναι αργά; Τα θεατρικά σχήματα, που έθρεψαν τον, πραγματικά ταλαντούχο ηθοποιό, Κουκούτση, (ο οποίος δεν έχανε ευκαιρία να χαιρετίσει ναζιστικά, στις πρόβες) για χρόνια ακολουθούσαν τις επιταγές του φαίνεσθαι και του ανταγωνισμού μεταξύ τους για το ποιος θα ανεβάσει την πιο φαντασμαγορική παράσταση με τα περισσότερα εισιτήρια, αγνοώντας την κοινωνική κατάσταση γύρω τους και εν τέλει την ουσία της τέχνης που δεν είναι άλλη από την ατομική και συλλογική απελευθέρωση από κάθε είδους δεσμά. Στον ανταγωνισμό αυτό δέχτηκαν ακόμα να συμμαχήσουν και με τον φιλοναζί Κουκούτση, αντιμετωπίζοντάς τον ως γραφικό και διαφημίζοντας έτσι την δημοκρατικότητα και την ικανότητα να στεγάζονται όλες οι απόψεις κάτω από την ομπρέλα των θεατρικών σχημάτων τους, κάτι που τώρα το ξέχασαν. Με αυτή την ελαφρότητα ο θεατρίνος-διασκεδαστής έγινε αγαπητός και δημοφιλής στην πόλη. Την δημοφιλία του την χρησιμοποίησε δεόντως στις τελευταίες εκλογές, κάνοντας να τρίβουν τα μάτια τους τα θεατρικά σχήματα που υπήρξε μέλος και ηθοποιός. Η προετοιμασία αντιφασιστικών θεατρικών έργων που έχουν ξεκινήσει τα συγκεκριμένα σχήματα για τον νέο χρόνο μοιάζει να είναι σαν διαδικασία εξιλέωσης! Αλλά δεν είναι.

Κάτι ψιθυρίζεται ότι η μακρά περίοδος χάριτος για την πόλη σταματάει κάπου εδώ. Η χρόνια αδράνεια και εθελοτυφλία της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής πόλης στους πάλαι ποτέ θεωρημένους ως γραφικούς χρυσαυγίτες ήρθαν να κάνουν ταμείο και μετά το φεστιβάλ χορού και τον καλαματιανό στα πανηγύρια, η Καλαμάτα θα χορέψει και τον χορό που θα σύρει ένα δικό της παιδί, που κάποτε το είχαν για γραφικό και διασκεδαστή.



Έμμεσες και άμεσες
αντιφασιστικές συμμαχίες

Τα μεταπολιτευτικά πολιτικά και κομματικά μαγαζιά, που συσπειρώθηκαν ως «συνταγματικό τόξο», επιχειρούν μια θεσμική αντιμετώπιση της Χ.Α., καθώς βλέπουν, όπως είπαμε, το μερίδιο της εξουσίας τους να συρρικνώνεται. Εννοείται, ότι η θεσμική αντιμετώπιση μόνο γέλια προκαλεί, αφού η Χ.Α. είναι αδελφή ψυχή και σάρκα από την σάρκα του θεσμικού συστήματος των «συνταγματικών τοξοβόλων». Το αστείο μεγαλώνει όταν αναλογιστούμε ότι, ειδικότερα μέσα σε λίγα χρόνια, αυτοί που τώρα ανατρέχουν στο Σύνταγμα και την Δημοκρατία τα έχουν παραβιάσει και καταργήσει ουκ ολίγες φορές. Παρέα με τους παραπάνω συσπειρώνονται και αρκετοί εξωκοινοβουλευτικοί δημοκράτες, αριστεροί και μη, ο καθένας για τους ιδιαίτερους μικροπολιτικούς λόγους του, αλλά με κοινό παρανομαστή τα κομμάτια της εξουσιαστικής πίττας που όλο και μικραίνουν συμμετέχουν στον «αντιφασιστικό αγώνα».

Επίσης, πολλοί αντιεξουσιαστές και αναρχικοί έχουν επιδοθεί σε έναν πόλεμο στο δρόμο με τους χρυσαυγίτες, παραβλέποντας έτσι την ουσία, αλλά και την κινητήρια δύναμη της Χ.Α., που δεν είναι άλλη από το κράτος. Τα αντιφασιστικά κελεύσματα των δημοκρατών φαίνεται πως έπιασαν τόπο σε κάποιους του ευρύτερου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού «χώρου».

Πολλές φορές η παρουσία των αντιεξουσιαστών-αναρχικών δεν περιορίζεται μόνο στο δρόμο, αλλά αρκετοί συμμετέχουν και σε εκδηλώσεις, που σαν θέμα έχουν την θεσμική αντιμετώπιση της Χ.Α, διαφυλάττοντας με τον τρόπο τους τα κομμάτια της εξουσίας, ώστε να συνεχίζουν να τα νέμονται οι παλαιοί κάτοχοί τους. Παραβλέπουν βέβαια το γεγονός ότι η Αναρχία ουδεμία σχέση έχει με το Σύνταγμα και την Δημοκρατία. Τέτοια είναι η διείσδυση της δημοκρατικής και μανιχαϊστικής λογικής, που ο απελευθερωτικός λόγος της Αναρχίας πάει περίπατο και θυσιάζεται για τις ανάγκες τής ούτως ή άλλως ανύπαρκτης Δημοκρατίας και του ούτως ή άλλως ανύπαρκτου Συντάγματος, με τελικό σκοπό την επικράτηση μιας Δημοκρατίας, η οποία έχει ήδη δώσει τα διαπιστευτήριά της εδώ και τέσσερεις δεκαετίες, επιβεβαιώνοντας τον καταδυναστευτικό της χαρακτήρα ως πολίτευμα.

Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι άλλο παρά η προσπάθεια των «μαγαζιών» να μην χάσουν τα επί χρόνια δικαιώματα τους στην εξουσία. Ας τους αφήσουμε, λοιπόν, να βγάλουν τα μάτια τους! Σε αυτόν τον αγώνα οι αναρχικοί δεν θα συμπράξουμε με κανέναν που αγωνιά για την διαφύλαξη ή την εδραίωση της εξουσίας του. Ιστορικά οι αναρχικοί αγωνιστές που έχουν μπει κάτω από την ομπρέλα του αντιφασισμού παρέα με δημοκράτες, αριστερούς και κομμουνιστές απλά έχουν φάει τα μούτρα τους. Τρανό παράδειγμα ο αντιφασιστικός αγώνας ενάντια στο καθεστώς του Φράνκο στην Ισπανία. Η ιστορία υπάρχει για να διδάσκει, αλλά στην προκειμένη φαίνεται πως μας κάνει πλάκα.

Σε αυτή την προάσπιση της εξουσίας που έχει καμουφλαριστεί σε «αντιφασιστικό αγώνα» δεν θα συμπράξουμε έμμεσα ή άμεσα με καμία αριστερά ή δεξιά. Επειδή και οι δύο πλευρές σφαγίασαν ανθρώπους της αντίθετης πλευράς (και όχι μόνον) για να εδραιώσουν ή να ενδυναμώσουν την εξουσία τους. Η κατάργηση του κράτους και η διαρκής μάχη με κάθε είδους εξουσία τρομάζουν τους δημοκράτες αντιφασίστες όπως και τους ακροδεξιούς της Χ.Α. Ο αναρχικός λόγος και δράση δεν περιορίζεται μόνο ενάντια στην άνοδο ενός εθνικιστικού, ακροδεξιού ή ναζιστικού σχηματισμού, αλλά αντιτίθεται καθ’ ολοκληρίαν στις δημοκρατικές λογικές. Ψάχνει να βρει και να καταστρέψει την εξουσία σε κάθε της μορφή, ατομικά και συλλογικά. Δεν κλείνει το μάτι στους δημοκράτες συμπράττοντας μαζί τους και πιστεύοντας ότι είναι καλύτεροι από τους ακροδεξιούς της Χ.Α. Και το κυριότερο: Οι αναρχικοί οργανώνουν με υπομονή, συνέχεια και συνέπεια τις δυνάμεις τους, το λόγο και τις ιδέες τους πάνω σε ολικά απελευθερωτικά προτάγματα, κι όχι σε μικροπρεπείς και μικροπολιτικές πρακτικές που διαιωνίζουν τα εξουσιαστικά νταραβέρια.

Ούτε Φασισμός, ούτε Δημοκρατία,

Κάτω ο Κρατισμός, για την ΑΝΑΡΧΙΑ!

Ελευθερόκοκκος

 1. Εδώ αξίζει να σημειωθεί και η πρόσφατη αδελφοποίηση της πόλης της Καλαμάτας με την Schwabisch Hall η οποία είναι η γενέτειρα του υπουργού πολιτισμού του Χίτλερ Christian Mergenthaler καθώς και του στρατηγού των Ες-Ες August Heissmeyer.

Επίσης, η γερμανική αδελφή πόλη της Καλαμάτας είναι έδρα της γερμανικής Kου Κλουξ Κλαν που συστάθηκε το 2000. Όλα αυτά βέβαια μπορεί να θεωρούνται ένα τυχαίο γεγονός, αλλά αξίζει να αναφερθεί αυτή η σύμπτωση, έστω χάριν σημειολογίας.

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 129, Ιούλιος-Αύγουστος, 2013

Πηγή: http://anarchypress.wordpress.com/2013/07/10/%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82/